Mijn essay in de Volkskrant: Ergens, in een vergeten keukenkastje in Lissabon, moet nog een stoffig kruidenpotje staan dat herinnert aan glorieuzere tijden. Een tijd waarin Portugese koks niet alleen de wereld verkenden, maar ook durfden te experimenteren met meer dan alleen zout en nostalgie. Misschien is het tijd om die pot weer te openen, al was het maar om de geest van Vasco da Gama rust te geven – want zelfs de meest geharde ontdekkingsreiziger verdient beter dan eindeloos doorgekookte bacalhau.
